ine voets – groene gedachten


FOODSCAPING

FOODSCAPING IS THE IMPLEMENTATION OF EDIBLE FOODS INTO THE LANDSCAPE

Een interessant artikel in de nieuwsbrief van brightvibes.com over het ontwerpen van eetbare tuinen die er ook nog eens goed uitzien.

Moestuin in de achtertuin

Dit brengt mij terug naar mijn kindertijd toen onze moestuin een aanzienlijk deel van de achtertuin uitmaakte. Voor mijn vader (met mij als hulpje) een heerlijke manier om na het werk te ontspannen in de frisse buitenlucht. Het betekende ook dat we deels zelfvoorzienend waren, zelfs in de winter: winterpenen, prei, spruiten en boerenkool. De diepvries was gevuld met de overgebleven zomeroogst, zoals peultjes, erwtjes en aardbeien! De lange, lage beukenhaag vormde geen obstakel voor mijn vader om over en weer te communiceren met de buurman en kennis over het moestuinieren uit te wisselen. Voor ons kinderen waren de twee grote kersenbomen op het speelgazon een avontuurlijke uitdaging en bovendien een lekkernij! Dit groene paradijs was vanzelfsprekend voor ons maar zonder deze ‘vanzelfsprekendheid’ was ik waarschijnlijk geen tuinontwerpster geworden.

Bessen in het gemeentelijk plantsoen

In Nederland ontstond in de jaren 70 en 80 het idee om in het openbaar plantsoen klein fruit en fruitbomen te planten. Foodscaping gaat volgens het artikel nog een stapje verder: al het gras en alle planten worden vervangen door bessenstruiken, fruitbomen en groenten. Het is gezonder (bewuster eten en zonder pesticiden), scheelt in de portemonnee, zorgt voor betrokkenheid in de buurt en het ziet er ook nog mooi uit! Zelf kom ik ook steeds meer klanten tegen die ‘foodscaping’ in hun achtertuin willen. De volgende stap is wellicht dit door te zetten in de voortuin.



De Getijden – de gemeenschappelijke voortuin

 

voortuin-ontwerp

Ontwerp: tol of hinkelbaan

Met de leden van de werkgroep bezochten we enkele tuinen waaronder de Arcadische Tuin in de Hortus van Nijmegen. Door middel van diverse presentaties en een uitgebreide vragenlijst, hadden de toekomstige bewoners hun voorkeur kenbaar gemaakt voor de sfeer, soort tuin, materialen, etc. Aan de hand van de input ging ik aan de slag: een moestuin, kruidenhoek, goede toegangelijkheid, ronde lijnen, natuurlijke uitstraling, privacy rondom de terrassen. Het ontwerp met een knipoog naar het schoolplein van weleer: twee ontwerpvoorstellen maakte ik waarbij de hinkelbaan als concept diende en in het derde ontwerp de tol. Deze laatste werd met een flinke meerderheid gekozen.

Verbinding en functioneel

De tuin moest verbinden in de meest ruime zin van het woord: een ontmoetingsplaats en een plek waar samen wordt getuinierd maar moest hij ook goed toegangelijk zijn met vele, logische paden. Ook hier heb ik de halfverharding Stabilizer toegepast. Het middelpunt vormt een kas die gemaakt is van materiaal dat afkomstig is van het oude kassencomplex (ooit was hier een tuinbouwschool gevestigd). Aangrenzend aan twee zijden is een dubbele pergola gedacht (realisatie in voorjaar 2020): deze zorgt voor meer beslotenheid en voor schaduw. Eronder en omheen is ruimte genoeg om te kunnen zitten. Twee wadi’s zijn in het ontwerp opgenomen: beiden zouden met wilde flora worden ingezaaid, maar enkele bewoners gaven aan, graag gazon te willen. De grote, ronde wadi is tot ‘trapveldje’ verworden. Uiteraard is er ook ruimte voor compostbakken.

voortuin-aanleg2  bouw kas

Privacy en biodiversity

Om voor iedereen toch wat privacy te  genereren, grenst elk terras aan een grote vaste planten border met heesters en zijn er enkele hagen bedacht. De moestuin kreeg een centrale plek nabij het grote, gemeenschappelijke terras met in de nabijheid enkele kruidenhoeken. De grote, Amerikaanse eik is uiteraard een eye-catcher én een enorme parasol tijdens de warme zomers. De ambitie is om hieronder ooit een grote bank te realiseren. Ter camouflage van de buitenunits van de warmtepompen dacht ik aan een haag, maar dit bleek niet haalbaar vanwege de ijskoude luchtstroom die uit de units komt. Over een andere oplossing wordt nog nagedacht. De Blauwe Regen tegen de houten constructie voor de bergingen en de dragers van de balkons, zorgen voor een weelderige guirlande. Het eindbeeld is een natuurlijke, kleurrijke, klimaatadaptieve tuin met veel biodiversiteit en voor ieder wat wils.

voortuin-aanleg3

Eetbaar

De bomen en de meeste heesters dragen eetbare vruchten. Zo staat er een Elstar, Kweepeer en tal van klein fruit: rode, witte, zwarte, Josta-bes, braam, framboos, etc. Ook voor de vogels is er wat te halen (en hopelijk laten ze de groene daken wat meer met rust). De vaste planten, wilde flora en kruiden zijn vormen voor een kleurrijk geheel en zijn aantrekkelijk voor bijen, hommels en vlinders. Een biologische moestuin zorgt niet alleen voor kraakverse groenten maar is ook een waar spektakel: een knolvenkel in bloei, statige palmkolen en de schitterende bloesem en bonen van de pronkerwt! Vlakbij de moestuin is er ruimte voor (in te zaaien) snijbloemen zoals Zinnia, Cosmos, Oost-Indische Kers, etc. Iedereen kon zijn favoriete planten doorgeven en bij het maken van het beplantingsplan, verwerkte ik die zoveel mogelijk. Dit resulteerde in een grote en zeer tijdrovende puzzle: nauwkeurige afstemming qua kleur, textuur, standplaats, hoogte, natuurlijke overgangen, etc. is vereist bij het samenstellen van duurzame borders.

voortuin-aanleg

Roze varken

De bodem van de geldpot werd na het beplanten van de binnentuin al bereikt, dus een extra financiële bijdrage én creativiteit werden gevraagd. Onder het motto ‘even gluren bij de buren’ werden etentjes georganiseerd en de opbrengst vond zijn weg naar de maag van het ‘roze spaarvarken’ dat ook altijd aanschoof. In het najaar van 2019 werd hij geslacht en is er drie dagen met man, vrouw en macht geplant: ruim 1800 vaste planten, vele bodembedekkers, heesters en tenslotte bloembollen die we kado kregen van Steenbreek. Er moet in de wintermaanden nog even stevig (stamppot?) worden gegeten, zodat de rest van de voortuin en de voortuinen grenzend aan de Veldstraat kunnen worden beplant in het voorjaar van 2020.

Ine Voets



De Getijden – het binnenplein

Binnenplein augustus 2019

Ontmoeten tussen het groen

Tussen de nieuwbouw en het schoolgebouw op het achterterrein zou een besloten plein komen. Dat was al eerder door de bouwarchitect i.s.m. het bouwteam bepaald. Een ontmoetingsplek die bovendien ruimte bood voor activiteiten. De inrichting van het plein was summier aangegeven: een vrij hoge haag rondom de 8 privé-terrassen met enkele leibomen aan de zuidzijde. De leibomen vond ik niet geweldig vond passen bij het schoolgebouw en werden door mij vrij snel geschrapt.

Toen de oude stoeptegels er nog lagen kon de temperatuur daar ’s zomers enorm oplopen, dus het was zaak om zoveel mogelijk groen in te plannen om de hitte te temperen. Daarbij zou dit het plein een vriendelijke uitstraling geven. Ik maakte aan de hand van alle input, vier ontwerpvoorstellen. Mijn ontwerp met brede vaste-plantenborders rondom, werd gekozen. De beoogde haag (mijn keuze viel op Liguster) bleef gehandhaafd maar is wel veel lager. Op de kopse kant nam ik een grote border met een boom op voor een meer intieme sfeer. Houten zitmeubilair in combinatie van Cor Tenstalen elementen maken straks – waarschijnlijk in 2020 – het totaalplaatje af.

Stabilizer en tegels

Middels een uitgebreide vragenlijst over de terreininrichting die we met de werkgroep hadden samengesteld, hadden de toekomstige bewoners al aangegeven waar hun voorkeur naar uitging wat betreft beplanting, terrasafscheidingen, e.d. Op mijn zoektocht naar (half-)verhardingsmaterialen voor het plein kwam ik uit bij Stabilizer van ecoDynamic vanwege de goede waterdoorlatendheid, zuiverende werking, sfeervolle uitstraling én de mogelijkheid om er Jeu de Boules op te spelen. De relatief lage kosten en het makkelijke onderhoud speelden uiteraard ook een rol, want het budget voor de terreininrichting was erg krap. Voor de individuele terrassen maakte ik een voorselectie van 80×40 cm terrastegels die makkelijk in onderhoud zijn, goed passen bij het plein en gebouwen – maar niet te opzichtig – én betaalbaar. Met een aantal leden van de werkgroep kozen we twee tegels: een lichtgrijze voor tegen de oudbouw en rondom het plein en een iets donkere variant voor de nieuwbouw-terrassen. Om de verbinding te maken tussen de Stabilizer en de terrastegels en wat kleurnuances in te brengen, koos ik voor het brede verbindingspad naar de achteringang voor Scoria bricks. Er gingen overigens nogal wat telefoontjes en mailtjes aan vooraf om een mooie partij Scoria bricks te vinden; blijkbaar worden ze steeds meer ontdekt.

Kruiden en kleur

De border op de kopse kant richtte ik in als kruidenhoek waaruit iedereen kan plukken, met een fiere kweepeer (Cydionia oblonga ‘Vranja’): boom van vrede en geluk. De vakken rondom de terrassen op de zuidzijde leenden zich goed voor vaste planten met grijs blad, zoals Ezelsoor, tijm, grijsbladige Salie, etc. die geleidelijk overgaan in borders met vnl. groen blad op het westen en noorden. Door veel gebruik te maken van langbloeiende planten, (o.a. Geranium ‘Rozanne’, Bergsteentijm, Herfstanemoon), enkele sfeervolle siergrassen, planten met een bijzonder blad of textuur en hier en daar een  heester, zijn de borders het hele jaar door interessant. Qua kleur zijn de borders vrij rustig: voornamelijk verschillende tinten blauw, roze en wit. Bij de keuze is natuurlijk ook rekening gehouden met de bijen, hommels en vlinders.

Aaanplant binnenplein voorjaar 2019

Vele groene handen

In het voorjaar van 2019, toen iedereen zijn intrek had genomen en het terrein was opgeleverd door fa. van Kaathoven, werden groene handen en vrienden met groene kennis gemobiliseerd om het plein te beplanten. Het was geweldig hoe er met heel veel enthousiasme te werk werd gegaan. Sommigen waren amper te stoppen. Na twee dagen van noeste arbeid, was het plantwerk klaar. Een aantal heesters op het achterterrein en in de voortuin vonden eveneens al een plekje, alsook alle bomen, de Ligusterhaag en klimplanten rondom het terrein. We mogen er best trots op zijn dat er amper uitval was, ondanks de vrij late aanplant en perioden met extreme hitte. De inspanningen werden beloond: al vrij snel was er veel te zien en te ruiken en… dat vonden ook de vele bijen, hommels en vlinders! Ook nu het winterseizoen zijn intrede heeft gedaan, staan de borders nog ‘overeind’.

Ine Voets



De Getijden – waardevolle bomen

Start project

In het vroege voorjaar van 2016 waren er voldoende kandidaten om het avontuur aan te gaan om samen 17 woningen te bouwen. In de allereerste vergadering werden werkgroepen geformeerd waaronder Energie, Communicatie en Gemeenschappelijke Ruimten en Omgeving (GRO). Over deze laatste groep had ik de leiding. De eerste bijeenkomst met de leden van onze werkgroep was op het schoolplein om de sfeer te proeven en op te snuiven en het schoolgebouw en de omgeving aandachtig in ons op te nemen.

Waardevolle bomen

Temidden van de oneindige grijze stoeptegels, stonden 5 grote lindebomen en een kastanje op het achterterrein. Er lag een Bomen Effect Analyse (BEA) voor, dat was gemaakt door Boomtotaalzorg in opdracht van de gemeente Nijmegen, waarbij uitvoerig de bovengrondse en ondergrondse conditie in kaart was gebracht. De kwaliteit van de meeste bomen bleek matig, hetgeen betekent dat de geschatte levensverwachting 10 jaar is. Gemeente Nijmegen had ons opgedragen deze bomen te behouden en dat bleek een enorme uitdaging: de bomen moesten goed beschermd zijn tijdens de sloop- en bouwwerkzaamheden en er moesten betere groeivoorwaarden geschapen worden. Op het voorterrein stond een enorme Amerikaanse eik waarvan de conditie wel goed te noemen was.

Nieuwe bomen

Helaas moest een linde wijken voor nieuwbouw op het achterterrein en kregen we een herplantplicht opgelegd van 4 bomen in de voortuinen aan de Veldstraat. De bomen moesten én samengaan met de nieuwbouw-woningen én qua volume passen én in het straatbeeld. Uiteindelijk kwam ik uit op de zuilvormige Magnolia kobus ‘Isis’ vanwege de frisgroene bladeren en de prachtige bloemen: elke dag ontluikt er één. De Magnolia staat niet alleen voor schoonheid maar ook voor volharding: symbool voor het uiteindelijke resultaat van het project waarbij regelmatig doorzettingsvermogen gevraagd werd. Samen hebben de bewoners ze in het afgelopen voorjaar op een zonnige dag geplant. Prachtige, al volop bloeiende bomen die we bij Boomkwekerij Albert Leemreize hadden gereserveerd.

 



Steenbreektrofee 2019 nominatie

De Getijden en Steenbreek

Gemeenschappelijke voortuin zomer 2019

Vele interessante groenprojecten kwamen langs waaronder het CPO-project De Getijden in Nijmegen. CPO staat voor Collectief Particulier Opdrachtgeverschap. Dit project is onlangs genomineerd voor de Steenbreektrofee 2019 (bekendmaking van de prijs vindt plaats op 14 november in Wageningen tijdens de Nationale Groendag). Het is een zeer natuurinclusief project en trok daarom de aandacht van Steenbreek: van groene daken, regenwaterinfiltratievoorzieningen, bewonersparticipatie tot groene parkeerplaatsen.

11 Appartementen en 6 woningen

De Lourdes school uit 1927 aan de Veldstraat in Nijmegen bleek ‘liefde op het eerste gezicht’ bij de initiatiefnemers Peter en Winnie. Zij wilden graag de voorwaarden scheppen voor een buurtgemeenschap met het motto ‘wat goeie buren voor elkaar doen’. Een soort woongemeenschap met veel privacy, maar waar sprake is van sociale cohesie. Levensloopbestendig moesten de woningen ook zijn. Het prachtige schoolgebouw in Amsterdamse School-stijl leende zich uitstekend voor deze te verwezenlijken droom en het architectenbureau Nexit uit Arnhem ging hiermee aan de slag.

De Getijden (tek. Nexit)

24.500 stoeptegels en 27 opdrachtgevers

24.500 stoeptegels die samen met de bijbouwsels en een grote kas, een zgn. hitte-eiland in de wijk St. Anna in Nijmegen vormden. Hier moest veel gebeuren om het tij te keren en het terrein klimaatadaptief in te richten. Dat betekende voor mij veel recherchewerk, temeer omdat aan vele strenge eisen moest worden voldaan: we hebben hier nl. te maken met een drinkwaterbeschermingsgebied. Dat alles moest geïntegreerd worden met de vele functies, rolstoeltoegangelijkheid, de aanwezige bomenopstand, etc. Behalve als tuinontwerpster was ik ook als toekomstig bewoonster betrokken en werd mijn kennis, kunde én geduld op de proef gesteld want -zoals Peter de initiatiefnemer het verwoordde – “Iedereen heeft verstand van tuinieren”. Een 3-jarig traject dat mij veel kennis in de breedste zin van het woord heeft opgeleverd. In een vijftal blos deel ik deze graag.

Ine Voets



Tuinidee 2016

De jaarlijkse beurs Tuinidee in Den Bosch is een goede plek – de naam zegt het al – om ideeën voor de tuin op te doen. Naast diverse thema- en showtuinen, zijn er ook tuinmeubels, verlichting en bestrating in allerlei (materiaal-)uitvoeringen te bewonderen. Ook komen veel sprekers aan bod met de meest uiteenlopende en inspirerende onderwerpen. Kortom: veel te zien, beleven en zelfs te proeven! Eén dag zal te kort blijken en de vele indrukken zullen later thuis, worden verwerkt en de folders nog even doorgebladerd. Vaak hoor ik van klanten die een tuinenpark of een beurs bezochten, dat ze weliswaar heel veel moois hebben gezien, maar hun tuin er niet ‘zagen’. Een tuin, inrichten naar de individuele wensen van de klant, daar is INVO voor. Een tuinontwerp is niet alleen een ‘lijnenspel’. Ook de keuzes van het bestratingsmateriaal, de beplanting, tuinlampen, overkapping, etc. maken een wezenlijk deel uit van het ontwerp en zijn enorm sfeerbepalend. Het is een intensief maar leuk proces om tot úw tuin te komen en beslist de moeite van de investering in tijd en geld waard! De aanleg of renovatie van een tuin kost al gauw aardig wat en het is belangrijk dat uw tuin minstens enkele decennia meegaat en het hele jaar door blijft boeien. Loop even binnen bij stand 712 om hierover met mij of mijn collega Stephan van Global Gardening van gedachten te wisselen om te kijken of we een bijdrage kunnen leveren aan úw tuin. Als bezoeker van de beurs krijgt u 10% korting op het ontwerp en 10% op de arbeidskosten van de aanleg! Tot ziens in Den Bosch op 25-26-27 of 28 februari en een groene groet, Ine.



Een plukhof is tof!

PLUKHOF-Dukenburger

Niet dat het ons in de wijk de Weezenhof ontbreekt aan groen! Integendeel, je zou zelfs kunnen spreken van teveel groen omdat de kleur in de loop der jaren wegbezuinigd is. Een grote groenrenovatie die dit najaar gepland is, gaf gelukkig ruimte voor initiatieven: niet alleen heeft de werkgroep Groen waarvan ik ook deel uitmaak, gemeente Nijmegen te kennen gegeven meer kleur te willen voor mens en insect, maar ook meer interessante plekken voor kinderen. Dus verwilderde groenstroken waarin gespeeld wordt handhaven, hier en daar boomstammen laten liggen, een wilgentenen hut bouwen met de kinderen en bomen uit laten groeien tot klimbomen.

Omdat een vak al jarenlang een woestenij is en ook voor renovatie in aanmerking kwam, heb ik hiervoor een plan gemaakt dat behalve kleur ook  fruit en een speel- en belevingsplek oplevert! De wildernis maakt straks plaats voor een hofje met rode en witte aalbes, kruisbes, Jostabes, fruitbomen en een notenboom, dat omheind wordt met een laag kastanjehouten hekje. Het is een plek waar kinderen kunnen vertoeven onder de bomen, zittend op de boomstammen of boomschijven. Geduld is nodig, maar de notenboom zou weleens kunnen uitgroeien tot een geweldige klimboom. Wie zich even helemaal wil afsluiten van de buitenwereld, kan zich in de grote wilgentenen hut verschuilen. Het gras wordt 2 keer per jaar gemaaid, zodat wilde bloemen kunnen groeien en de beleving spannender wordt.

Gemeente Nijmegen zal het vak plantklaar maken en de bomen en struiken leveren. Wijkbewoners – en vooral de jonge- gaan het hofje samen aanleggen en onderhouden. Er staan al wat kindervoetjes te trappelen om de hut te mogen bouwen!



Bomen op mijn tijdslijn (2): de iep

iepenzaad met vogel   Iepenzaad 70e straat

De iep: sinds mijn baan als coördinator iepenziektebestrijding voor de provincie Utrecht bij het Staatsbosbeheer – decennia geleden toen nog landelijk geprobeerd werd de iep voor het Nederlandse landschap te behouden – heeft deze boom me weten te bekoren. Toendertijd leek het soms een onmogelijke strijd tegen de schimmel en zijn verspreider de iepenspintkever, maar toch kon het uitvalpercentage flink naar beneden worden gebracht. Enkele jaren later was er geen geld meer en in een rap tempo sloeg de iepenziekte om zich heen: een ramp voor het iepenbestand dat eind jaren ’70 nog uit 5 t0t 6 miljoen iepen bestond die zeer beeldbepalend voor ons landschap maar ook voor steden zoals Amsterdam zijn.

Tja en dan kom je jaren later in een Nijmeegse wijk te wonen die een statige brede, twee-rijige iepenlaan rijk is! Ik zal onze eerste rit op die zomerse dag onder de prachtige brede kronen door, nooit vergeten. Al snel werd me duidelijk dat ook hier de schimmel slachtoffers had gemaakt en maakte. Een iep in een nieuwbouwwijk uit de jaren 70 heeft echter minder status dan een iep langs de Amsterdamse gracht en van een (pro-)actieve bestrijding was amper sprake. Inmiddels is de helft van de toegangslaan die als een hoefijzer door de wijk loopt zodanig getroffen, dat deze het komende najaar niet meer door iepen, maar door elzen zal worden geflankeerd. Gelukkig voor mij zijn de bomen in ‘mijn’ gedeelte van de wijk redelijk gezond totdat… ik vorige week 3 flink aangetaste iepen ontdekte! Jarenlang ging het hier goed en keek ik elke dag met argusogen naar de takken.

Morgen worden ze omgezaagd, de stam en stobbe geschild en de takken en twijgen versnipperd/verbrand; een schril contrast met de feestelijke sfeer die er al weken hangt door het talloze zaad dat onafgebroken als confetti naar beneden dwarrelt. Net als vorig jaar zijn de iepen bruin van het zaad, maar bloeien ook essen en acacia’s als nooit tevoren. Tussen al die uitbundigheid ontdekte ik nog een slachtoffer: een kauw die zich te goed deed aan de nakomelingen van de iep maar ten offer viel aan het verkeer. Drama dus met een feestelijke omlijsting.



Val niet voor haar charmes (3)

Japanse Duizendknoop-theetuin  Japanse Duizendknoop-park2

Op dezelfde dag dat het vaktijdschrift Tuin en Landschap van 23 mei bij mij op de deurmat viel, ontdekte ik de ‘ontsnapping’ van de Fallopia japonica (Japanse duizendknoop). De plant heeft vanuit een particuliere tuin de oversteek weten te maken naar het bos Vogelenzang in Nijmegen, dat wordt beheerd door het Geldersch Landschap. Of het via de wortels – die meterslang worden – of via tuinafval ging is de grote vraag. In elk geval zal hij zich snel bewust zijn van de enorme oppervlakte waarop hij zich kan uitbreiden en zal dit grote gevolgen hebben voor de flora en fauna. Volgens de Tuin en Landschap is Wageningen UR begonnen met onderzoek naar de verspreiding en effectieve bestrijding van deze exoot: onderzoekers werken samen met Stichting Burenhulp Wageningen-Hoog, Greenpoint Advies en de gemeente Wageningen. Fijn! Het is te hopen dat dit aandacht en navolging krijgt van andere gemeenten en natuurorganisaties.

Andere landen waaronder Groot Brittannië zien de ernst van deze ongewenste plaag al langer in en hebben jaren geleden al maatregelen getroffen. Als je erop let, ontwaar je de plant overal: in parken, particuliere tuinen, langs de rails maar ook tussen de rijstroken van een autoweg. De verspreiding gaat razendsnel en niet alleen brengt hij flora en fauna schade aan; hij heeft ook geen enkele moeite met asfalt en funderingen van gebouwen! Belangrijk dus dat – hoe bekoorlijk de Japanse duizendknoop ook is – deze wordt bestreden.

Mijn flyer over de Japanse duizendknoop is te downloaden voor ieder die interesse heeft. Regelmatig deel ik deze uit aan tuinklanten en geïnteresseerden.



Bomen op mijn tijdslijn (1): Spaanse kers

Z in kerseboom  hinten2  xz_kirschen

Bomen: ze hebben een belangrijke plaats in mijn leven en een bijzondere plek in mijn hart. Als de tuin van de klant het toelaat, neem ik tenminste een boom op in het tuinontwerp en niet alleen vanuit praktische oogpunten zoals het dienen als natuurlijke parasol of als scherm tegen inkijk van buren. Bomen zijn speciaal en veel mensen hebben een band met ze: ik ook.

Ga ik terug naar mijn kindertijd, komen gelijktijdig met de herinneringen aan mensen en gebeurtenissen, ook die aan bomen voorbij. De kersenbomen waaronder we speelden, onze vader een zwembadje bouwde, we in hangmatten van oude dekens en gordijnen bungelden, waarin we klommen, bouwsels maakten en… waaronder we met onze kleine emmertjes stonden als vader hoog verheven op een leer stond en af en toe een handjevol kersen naar beneden gooide. Kreeg je een ‘oorbel’ te pakken, dus twee of drie steeltjes aan elkaar vast, was je de koning te rijk! De drie Spaanse kersenbomen in onze achtertuin vormden voor mij als klein kind een avontuurlijke en tevens beschutte wereld. De takken en het bladerdek prikkelden mijn fantasie en de merels zorgden naast hun ongewenste deelname aan de kersenconsumptie, ’s avonds voor een muzikale omlijsting vanaf de hoogste tak.

Onze verrassing was groot, toen we bijna 13 jaar geleden onze nieuwe stek in Nijmegen bezichtigden en een prachtige Spaanse kers in de achtertuin ontwaardden! De kinderen waren al gelijk verkocht en verknocht: de helrode kersen en de prachtige klimtakken waren niet te weerstaan!