ine voets – groene gedachten


Bomen op mijn tijdslijn (3): de esdoorn

esdoorn2  esdoorn1

Hij staat er nog: de enorme esdoorn die in mijn beleving als kleuter nog groter was dan nu. De kleuterschool is al lang niet meer en het aangrenzende klooster enkele jaren geleden helaas gesloopt om plaats te maken voor een verzorgingstehuis. Het mag bijna een wonder heten dat ‘mijn’ boom mocht blijven staan. De beelden staan nog sterk op mijn netvlies: de grote, houten overkapping waar we dankbaar gebruik van maakten als het regende en uit volle borst zongen ‘het regent, het regent, de pannen worden nat en alle boerenmeisjes eten rijstepap’, het saaie betegelde speelplein en…  het stukje gras met klimhek onder de esdoorn. Voor vriendinnetje Ida en mij was dit het meest spannende plekje om te zitten. Je voelde je daar veilig voor de priemende ogen van de nonnen en het voelde daar ook een beetje avontuurlijk, een beetje vogelvrij op het hek in dit stukje groen paradijs. Ben enorm blij dat deze voor mij bijzondere boom groot en oud mag worden en zijn veelal seniorenburen in het tehuis van hem kunnen genieten.

Advertenties