ine voets – groene gedachten


Een plukhof is tof!

PLUKHOF-Dukenburger

Niet dat het ons in de wijk de Weezenhof ontbreekt aan groen! Integendeel, je zou zelfs kunnen spreken van teveel groen omdat de kleur in de loop der jaren wegbezuinigd is. Een grote groenrenovatie die dit najaar gepland is, gaf gelukkig ruimte voor initiatieven: niet alleen heeft de werkgroep Groen waarvan ik ook deel uitmaak, gemeente Nijmegen te kennen gegeven meer kleur te willen voor mens en insect, maar ook meer interessante plekken voor kinderen. Dus verwilderde groenstroken waarin gespeeld wordt handhaven, hier en daar boomstammen laten liggen, een wilgentenen hut bouwen met de kinderen en bomen uit laten groeien tot klimbomen.

Omdat een vak al jarenlang een woestenij is en ook voor renovatie in aanmerking kwam, heb ik hiervoor een plan gemaakt dat behalve kleur ook  fruit en een speel- en belevingsplek oplevert! De wildernis maakt straks plaats voor een hofje met rode en witte aalbes, kruisbes, Jostabes, fruitbomen en een notenboom, dat omheind wordt met een laag kastanjehouten hekje. Het is een plek waar kinderen kunnen vertoeven onder de bomen, zittend op de boomstammen of boomschijven. Geduld is nodig, maar de notenboom zou weleens kunnen uitgroeien tot een geweldige klimboom. Wie zich even helemaal wil afsluiten van de buitenwereld, kan zich in de grote wilgentenen hut verschuilen. Het gras wordt 2 keer per jaar gemaaid, zodat wilde bloemen kunnen groeien en de beleving spannender wordt.

Gemeente Nijmegen zal het vak plantklaar maken en de bomen en struiken leveren. Wijkbewoners – en vooral de jonge- gaan het hofje samen aanleggen en onderhouden. Er staan al wat kindervoetjes te trappelen om de hut te mogen bouwen!

Advertenties


Het is hommeles met de hommels!

Zonnehoed met hommel

In 2007 schreef ik een blog over vlinders en enkele jaren later over de bij. De reden daarvoor was de snelle achteruitgang van deze prachtige insecten. En nu is helaas de hommel aan de beurt: ook hij heeft het niet makkelijk.

Om meer inzicht te krijgen in het hoe en waarom van de achteruitgang van de hommel in aantallen en soorten, vraagt de Bijenstichting mee te doen aan de hommeltelling gedurende de maanden juni en juli. Op een zonnige dag tel je gedurende 15 minuten de hommels in je tuin en/of in een stukje openbaar groen, maar tel op dezelfde plek maar één keer per maand. Daarna vul je het waarnemeningsformulier in.

In het artikel Hommels herkennen leer je de soorten te onderscheiden en op de Hommel fotopagina staan veel foto’s. Via de webshop van de Bijenstichting is een zoekkaart wilde bijen aan te vragen of het meer uitgebreide boekje Hommels in beeld. Ook is de website www.denederlandsebijen.nl erg handig; hierop geeft bijenexpert Arie Koster hulpmiddelen aan om bijen te herkennen.



Bomen op mijn tijdslijn (2): de iep

iepenzaad met vogel   Iepenzaad 70e straat

De iep: sinds mijn baan als coördinator iepenziektebestrijding voor de provincie Utrecht bij het Staatsbosbeheer – decennia geleden toen nog landelijk geprobeerd werd de iep voor het Nederlandse landschap te behouden – heeft deze boom me weten te bekoren. Toendertijd leek het soms een onmogelijke strijd tegen de schimmel en zijn verspreider de iepenspintkever, maar toch kon het uitvalpercentage flink naar beneden worden gebracht. Enkele jaren later was er geen geld meer en in een rap tempo sloeg de iepenziekte om zich heen: een ramp voor het iepenbestand dat eind jaren ’70 nog uit 5 t0t 6 miljoen iepen bestond die zeer beeldbepalend voor ons landschap maar ook voor steden zoals Amsterdam zijn.

Tja en dan kom je jaren later in een Nijmeegse wijk te wonen die een statige brede, twee-rijige iepenlaan rijk is! Ik zal onze eerste rit op die zomerse dag onder de prachtige brede kronen door, nooit vergeten. Al snel werd me duidelijk dat ook hier de schimmel slachtoffers had gemaakt en maakte. Een iep in een nieuwbouwwijk uit de jaren 70 heeft echter minder status dan een iep langs de Amsterdamse gracht en van een (pro-)actieve bestrijding was amper sprake. Inmiddels is de helft van de toegangslaan die als een hoefijzer door de wijk loopt zodanig getroffen, dat deze het komende najaar niet meer door iepen, maar door elzen zal worden geflankeerd. Gelukkig voor mij zijn de bomen in ‘mijn’ gedeelte van de wijk redelijk gezond totdat… ik vorige week 3 flink aangetaste iepen ontdekte! Jarenlang ging het hier goed en keek ik elke dag met argusogen naar de takken.

Morgen worden ze omgezaagd, de stam en stobbe geschild en de takken en twijgen versnipperd/verbrand; een schril contrast met de feestelijke sfeer die er al weken hangt door het talloze zaad dat onafgebroken als confetti naar beneden dwarrelt. Net als vorig jaar zijn de iepen bruin van het zaad, maar bloeien ook essen en acacia’s als nooit tevoren. Tussen al die uitbundigheid ontdekte ik nog een slachtoffer: een kauw die zich te goed deed aan de nakomelingen van de iep maar ten offer viel aan het verkeer. Drama dus met een feestelijke omlijsting.



Val niet voor haar charmes (3)

Japanse Duizendknoop-theetuin  Japanse Duizendknoop-park2

Op dezelfde dag dat het vaktijdschrift Tuin en Landschap van 23 mei bij mij op de deurmat viel, ontdekte ik de ‘ontsnapping’ van de Fallopia japonica (Japanse duizendknoop). De plant heeft vanuit een particuliere tuin de oversteek weten te maken naar het bos Vogelenzang in Nijmegen, dat wordt beheerd door het Geldersch Landschap. Of het via de wortels – die meterslang worden – of via tuinafval ging is de grote vraag. In elk geval zal hij zich snel bewust zijn van de enorme oppervlakte waarop hij zich kan uitbreiden en zal dit grote gevolgen hebben voor de flora en fauna. Volgens de Tuin en Landschap is Wageningen UR begonnen met onderzoek naar de verspreiding en effectieve bestrijding van deze exoot: onderzoekers werken samen met Stichting Burenhulp Wageningen-Hoog, Greenpoint Advies en de gemeente Wageningen. Fijn! Het is te hopen dat dit aandacht en navolging krijgt van andere gemeenten en natuurorganisaties.

Andere landen waaronder Groot Brittannië zien de ernst van deze ongewenste plaag al langer in en hebben jaren geleden al maatregelen getroffen. Als je erop let, ontwaar je de plant overal: in parken, particuliere tuinen, langs de rails maar ook tussen de rijstroken van een autoweg. De verspreiding gaat razendsnel en niet alleen brengt hij flora en fauna schade aan; hij heeft ook geen enkele moeite met asfalt en funderingen van gebouwen! Belangrijk dus dat – hoe bekoorlijk de Japanse duizendknoop ook is – deze wordt bestreden.

Mijn flyer over de Japanse duizendknoop is te downloaden voor ieder die interesse heeft. Regelmatig deel ik deze uit aan tuinklanten en geïnteresseerden.