ine voets – groene gedachten


Behaaglijk!

   

Een heleboel vogels, meestal merels, zagen het eerste daglicht in de hagen rondom mijn ouderlijk huis. Wekenlang heerste er een gezellige topdrukte, waarna het normale tjilpniveau wederkeerde. Hun ouders hadden een grote keuze in de nestlocatie: spaanse aak-, haagbeuk- of ligusterhaag. Of mijn liefde voor hagen uit deze tijd stamt? Gelukkig woon ik een wijk waar de groene erfafscheiding het duidelijk wint van de levenloze, hoge, houten schuttingen die na verloop van tijd nog ziellozer ogen door hun scheefhangen. Hagen geven niet alleen vogels en insecten een thuishaven, ook wij voelen ons geborgen door deze groene, vriendelijke omlijsting.

Het is zo jammer dat er zoveel misverstanden bestaan over de haag: meestal is één keer per jaar knippen voldoende, dus het onderhoud valt best wel mee en het duurt geen eeuwigheid voordat de gewenste hoogte wordt bereikt. Het aanbod in soorten en hoogten is zo groot: voor elk wat wils! Zo heb ik een voorliefde voor de Olijfwilg (Elaeagnus ebbingei) met grijsgroene, aan de onderkant zilvergrijze bladeren, heerlijk geurend in het voorjaar en bladhoudend. Zijn broer de Elaeagnus commutata (Zilverbladige Olijfwilg) is zelfs nog mooier, maar helaas niet wintergroen. Een prachtige haag dus, die weinig eisen stelt en zelfs aan de kust goed gedijt. Maar ook de haagbeuk, beuk, laurier en de vertrouwde liguster kunnen mij nog altijd bekoren en de ‘losse’ hagen met bloeiende heesters en geurende rozen vormen een kleurrijk decor!

Advertenties