ine voets – groene gedachten


Hof van Lof


Hof van Lof 2 Hof van Lof 4 Hof van Lof 5

Bij toeval stuitte ik op het boek ‘Geheimen uit de kloostertuin’ – tuinbeleving als inspiratiebron – van Tini Brugge, waarin zij eeuwenoude tradities in de omgang met de natuur beschrijft, waarbij aanleg, vormgeving en keuze van bomen en planten, het geloof spiegelen van de kloostergemeenschap. Door haar boek kwam ik in de kloostertuin van de Minderbroeders Franciscanen in Megen terecht. Tini Brugge kwam met het idee om een deel van de moestuin in te richten als siertuin met planten en bloemen die iets over het geloof vertellen. In 1995 is begonnen met de aanleg van de tuin en dankzij de inzet van veel vrijwilligers is het een waar paradijs geworden! Er is een liturgie-border met planten rond het kerkelijk jaar waarbij de tijden hun eigen kleur hebben: bijvoorbeeld paars staat voor advent en veertigdagentijd, rood voor pinksteren en wit bij feesten. Ook is er een gedachtenisborder, waarin katholieke heiligen en mannen en vrouwen uit andere tradities een plaats krijgen. Verder zijn er 4 plukborders en vier thematische borders en ontbreken natuurlijk de zonnebloemen en de zonnehoed niet, die verwijzen naar het zonnelied van Franciscus. Er zijn fruitbomen, een grote kruidentuin, waterschalen voor de vogels en heerlijke plekken om even te zitten. Binnen de eeuwenoude kloostermuren word je bevangen door een serene rust. De tijd lijkt stil te staan en je voelt een diepe verbondenheid met de natuur. Gelukkig zijn ze er nog: plekken waar even niets moet en de hektiek van alledag ver weg is. Op regelmatige tijden worden ’s middags rondleidingen gegeven, zijn er zgn. scharrelmiddagen en workshops. Voor meer info: hofvanlof.nl.

Advertenties


Rijstvelden in Kassel
september 14, 2007, 10:08 am
Filed under: evenementen, kunst en cultuur | Tags: ,

rijstveld III rijstvelden III

Nee, niet klimaatverandering bracht rijstvelden naar Kassel in Duitsland, maar de 12de Documenta. De kunstenaar Sakarin Krue-On uit Thailand legde rijstterrassen aan tegen de hang voor Schloss Wilhelmshöhe. Nu zijn we de laatste jaren wel wat gewend: met olijfbomen, vijgen, palmen, oleanders, wanen wij ons hier in het mediterrane zuiden, maar ik moet bekennen, dat deze rijstvelden mij volkomen vreemd voor kwamen. Het zag er niet florissant uit: de zwarte kunststof slangen die voor de irrigatie moesten zorgen, de erbarmelijke staat van veel planten, maar toch. Graaf Wilhelm IX liet het park na 1785 volgens de Engelse landschapsstijl veranderen en de interesse voor en het verzamelen van de meest uiteenlopende plantensoorten was in die tijd al groot. Vanaf het midden van de 19de eeuw werden veel planten uit Azië geïmporteerd en stille getuigen hiervan zijn nog altijd terug te vinden in het park. In feite is deze ontmoeting tussen de kulturen van oost en west dus niets nieuws…