ine voets - groene gedachten

Bij toeval stuitte ik op het boek ‘Geheimen uit de kloostertuin’ - tuinbeleving als inspiratiebron - van Tini Brugge, waarin zij eeuwenoude tradities in de omgang met de natuur beschrijft, waarbij aanleg, vormgeving en keuze van bomen en planten, het geloof spiegelen van de kloostergemeenschap. Door haar boek kwam ik in de kloostertuin van de Minderbroeders Franciscanen in Megen terecht. Tini Brugge kwam met het idee om een deel van de moestuin in te richten als siertuin met planten en bloemen die iets over het geloof vertellen. In 1995 is begonnen met de aanleg van de tuin en dankzij de inzet van veel vrijwilligers is het een waar paradijs geworden! Er is een liturgie-border met planten rond het kerkelijk jaar waarbij de tijden hun eigen kleur hebben: bijvoorbeeld paars staat voor advent en veertigdagentijd, rood voor pinksteren en wit bij feesten. Ook is er een gedachtenisborder, waarin katholieke heiligen en mannen en vrouwen uit andere tradities een plaats krijgen. Verder zijn er 4 plukborders en vier thematische borders en ontbreken natuurlijk de zonnebloemen en de zonnehoed niet, die verwijzen naar het zonnelied van Franciscus. Er zijn fruitbomen, een grote kruidentuin, waterschalen voor de vogels en heerlijke plekken om even te zitten. Binnen de eeuwenoude kloostermuren word je bevangen door een serene rust. De tijd lijkt stil te staan en je voelt een diepe verbondenheid met de natuur. Gelukkig zijn ze er nog: plekken waar even niets moet en de hektiek van alledag ver weg is. Op regelmatige tijden worden ’s middags rondleidingen gegeven, zijn er zgn. scharrelmiddagen en workshops. Voor meer info: http://home.hetnet.nl/~hofvanlof.

Wie kent hem niet: de gewassen grindtegel die in de zestiger/zeventiger jaren geweldig populair was. De bedenkster van deze tegel is tuinarchitecte Mien Ruys. Na de oorlog was natuursteen niet te krijgen en ‘gewoon’ beton niet mooi (nu denken wij daar inmiddels weer anders over). Ze kwam op het idee toen ze het grind in oude betonnen platen naar boven zag komen. Aanvankelijk was het grind veel groffer dan in de tegels van nu en zijn er inmiddels heel veel varianten op de markt. Mien Ruys betekent heel veel voor de Nederlandse tuinarchitectuur: ze heeft een trend gezet met haar vaste plantenborders, introduceerde de ‘biels’ en ze was altijd op zoek naar nieuwe materialen en een eigentijdse vormgeving van tuinen. In Dedemsvaart (Overijssel) legde zij model-/proeftuinen aan, die nog altijd zeer de moeite waard zijn om te bezichtigen! Vanaf 1 april gaat het 25.000 m2 grote wandelterrein weer open, waar 25 tuinen te bekijken zijn. Neem alvast een kijkje op: www.mienruys.nl.

In een parklandschap in Neuss (Duitsland) staan elf sculpturele gebouwen die door de beeldhouwer Erwin Heerich ontworpen zijn. In deze paviljons ontmoeten verschillende kulturen en tijdperken elkaar: Chinese glaskunst uit de achttiende eeuw gaat in dialoog met werken van Hans Arp en Kurt Schwitters, Khmer sculpturen uit de 12e en 13e eeuw met schilderijen van Gotthard Graubners. Meubels van Gerrit Rietveld en Marcel Breuer, werken van Yves Klein, etsen van Rembrandt, schetsen van Constantin Brancussi en nog veel meer. Een plek waar kunst, cultuur en natuur samenkomen en waar schoonheid en verwondering centraal staan (www.inselhombroich.de).

De afgelopen weken hadden we prachtig nazomerweer, maar nu kunnen we er niet meer omheen: het is herfst! Gisteravond werd dit feit duidelijk door een enorme hagelbui en een urenlange show van lichtflitsen aan de donkere hemel. Vandaag giert de wind en neemt de verkleurende bomen mee in zijn bewegingen. Wat fijn, denk ik dan, dat ik vorige week toch nog even tijd vond voor een bezoek aan ‘de Rhulenhof’ in Ottersum bij Gennep. Samen met een vriendin genoten van de nazomerse sfeer met alle mooie dingen die daar bij horen. Prachtige asters, nog altijd uitbundig bloeiende rozen, fruitbomen en natuurlijk hortensia’s in vele soorten! Maar dat de tijd begint te dringen, beseffen ook de vlinders en de bijen. Met name in de moestuin is het een drukte van jewelste en de dagpauwogen op de zinnia’s vormen een waar kleurenspektakel! Het licht, de kleuren en de geuren zorgen voor een hele speciale sfeer. We ontdekken slechts twee medebezoekers; misschien dat deze rust ook bijdraagt aan onze bijzondere beleving. We nemen (eigenlijk noodgedwongen omdat ik met een voetblessure zit) regelmatig plaats op een van de vele banken die het tuinenpark rijk is. Na een wandeling door de moestuin, tempeltuin, het rosarium, de subtropische tuin en orangerie, staan we voor een enorme waterpartij. Het talud wordt trapsgewijs onderbroken, hetgeen het waterpark mij doet denken aan een amfitheater. Dit grootse gebaar verwacht je niet in een land waar elke centimeter telt! Ter afsluiting nemen we een kopje koffie op een van de vele terrassen en genieten we van het waterballet dat de fonteinen ten beste geven. Heerlijk, dat eventjes nazomeren… (voor meer informatie: www.rhulenhof.nl).