ine voets - groene gedachten

‘Giuseppe Penone onderzoekt de krachten van de natuur, hun energetisch potentieel en tegelijkertijd bepaalt en onderzoekt hij de grenzen van zijn eigen lichaam’. Dit is een citaat uit de begeleidende info van Museum Kurhaus in Kleef (Duitsland, net over de grens bij Nijmegen). Twee keer binnen één week tijd mocht ik mij verwonderen over zijn indrukwekkende werk en een volgend bezoek sluit ik niet uit… Giuseppe Penone laat je kennismaken met het ‘binnenste’ van de boom en met de ‘huid’ van marmer. Het grootste werk (300×1200 cm!) vond ik het meest indrukwekkende: ‘Goldene Haut auf Akaziendornen (Mund)’ is een afdruk van een mond, weergegeven door duizenden Acacia-doornen. De Latijnse naam voor Acacia is Robinia pseudoacacia, inheems in Noord-Amerika en begin 17e eeuw naar Europa gekomen. Het is een boom met een groot aanpassingsvermogen en heeft zich door uitzaaiing in sterk verwilderde vorm over grote delen van Europa verspreid. De schors heeft diepe groeven, de kroon is grillig vertakt met korte, bochtige, met scherpe doorns bezette twijgen. Een rustieke, maar ook indrukwekkende verschijningsvorm, zoals ook de ‘Mund’. Het kostte moeite om mij los te maken van de duizenden doornen en ook later uit zijn installatie ‘Den Schatten atmen’, een zaal waarvan de wanden bedekt zijn met bedwelmend geurende laurierbladeren. Tot 25 februari 2007 heb je nog de tijd, mis hem niet! (www.museumkurhaus.de)

Enkele jaren lang kreeg ik van een bloembollenleverancier elk najaar een enorme doos met bollen: tulpen, narcissen, anemonen, blauwe druifjes, hyacinthen, etc., waarmee ik met gemak een mini-Keukenhof kon creëren. Dat deed ik in de tuin van mijn moeder, omdat ik in die tijd in het centrum van Haarlem woonde en tuin- en balkonloos was. Een hele klus, dat wel, maar al dat gewroet in de aarde werd beloond met een vrolijk voorjaar met tal van verrassingen. Persoonlijk houd ik niet van een al te uitbundige kleurenpracht, maar er zijn een heleboel bolgewassen die veel toevoegen aan de tuin, maar toch niet te nadrukkelijk aanwezig zijn en prima combineren met vaste planten. Tuinontwerpster Jacqueline van der Kloet is de bollenspecialiste bij uitstek en heeft een paar interessante boeken op haar naam staan: ‘Toveren met bollen’ en ‘Bloembol en Co’. De planttijd (oktober) is al voorbij, maar als je snel bent…

In het voorjaar geniet ik enorm van de zachtrose bloesem van onze kweepeerboom (Cydonia oblonga ‘Leskovac’). Hieruit ontwikkelen zich voorzichtig kleine kweepeertjes die ik maandenlang volg op hun weg naar volwassenheid! Steeds groter, steeds viltiger en uiteindelijk steeds geler worden ze, deze vruchten die niet, zoals de naam doet vermoeden eruit zien als peren, maar als prachtige appels. Ze geuren heerlijk en zien eruit om in te bijten, maar schijn bedriegt! Wrang en erg hard zijn ze. Begin oktober komt het moment dat ik afscheid moet nemen van dit prachtige schouwspel: het is oogsttijd! Het gaat mij elk jaar aan het hart en eigenlijk wil ik ze niet plukken, maar het moet. Tenminste, als ik er marmelade van wil maken. Man en kinderen zijn er dol op en menigeen potje wordt kado gedaan. Hier volgt het recept:

Wrijf met een vochtige doek de viltachtige huid weg en was de vruchten. Ongeschilde kweeperen (2 kg) in stukken snijden waarbij het klokhuis wordt verwijderd. (Klokhuis kan ook blijven zitten, zodat door het hoge pectinehegalte van de kern, minder geleisuiker hoeft worden toegevoegd.) Voeg 1,5 liter water toe en het sap van een halve citroen, breng aan de kook en zachtjes laten pruttelen (ca. 25 min.) totdat de huid loskomt. Druk alles door een zeef en meng de moes met het resterende kooksap. Massa terug in de pan met (2 kg normale of anders hoeveelheid volgens de aanwijzingen op het pak) geleisuiker en goed roeren om aanbranden te voorkomen! Volg verder de instructies op de verpakking. Ook een heerlijke variant is kweeperen met appels in de verhouding 2:1.

Het is best een klus, maar het resultaat mag er zijn! Goudgele marmelade, waarvan je het hele jaar kunt genieten. Niet alleen op brood en pannenkoek, maar ook bij vleesgerechten, in de yoghurt, etc. Voor wie alles wil weten over de kweepeer: het boek ‘Ouitten - das comeback einer vergessenen frucht’ geeft naast veel informatie over soorten e.d. ook talrijke recepten. Op mijn website (http://www.invo-nijmegen.com) is ook wat info te vinden over deze prachtige ‘oude’ vrucht.