ine voets – groene gedachten

Spontane actie: mooi weer, herfstvakantie, zee lonkt al tijden, een vakantiebungalow te huur in Domburg. Wegwezen dus, maar wel eerst het vaste zaterdagprogramma afwerken van voetballen en beeldhouwen. Het is 15.00 uur, iedereen glimmend onder de douche vandaan, tassen gepakt, gaan! Om 18.00 uur sluit de receptie, dus als in ons toch al enge schema een verkeersomleiding ter hoogte van Waalwijk extra tijd vergt, zijn we aardig in de stress. Maar dan… ruimte en rust! Als we het Zeeuwse landschap inrijden, komen we al aardig in vakantiestemming en genieten we van de wijdsheid, koeien, ploegende tractor, verre horizon, suikerbietenoogst. Zo vertrouwd lijkt alles, maar ook zo ver weg. Beelden uit mijn kindertijd die zo ‘oerhollands’ aanvoelen. Hier en daar een boerderij met prachtige schuren, houtwallen, fruitbomen, sloten. Dit gevoel wordt de komende dagen alleen maar versterkt als we op de fiets de omgeving bekijken. We rijden door ‘De Manteling’, het oudste natuurgebied van Walcheren en een van de weinige eikenbossen van Europa die in de buurt van de zee liggen. Een sperwer hangt boven een weiland, schapen kijken ons vanaf een dijkje herkauwend en meewarig aan, terwijl de ratelpopulieren van zich laten horen. Even naar het strand, waar ook genoeg sfeerbeelden te zien zijn: eindeloos water, talloze rozenbottels, vliegers, blauwe lucht, een kind met een schepnetje, een uitgelaten hond. Dit is Holland voor mij, het land van mijn kindertijd, dus niet zo ver weg, zo ‘oer’…